Ντάμπινγκ – Εισαγωγή υπεραπορροφητικών πολυμερών καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2022/547 – Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ – Άρθρο 3, παράγραφοι 2, 3, 5, 6 και 7, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 – Άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 2016/1036 – Προσδιορισμός της ζημίας – Εξέταση των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ επί των τιμών των ομοειδών προϊόντων που πωλούνται στην αγορά της Ένωσης – Ανάλυση της υποτιμολόγησης – Εφαρμογή της μεθόδου που στηρίζεται στους αριθμούς ελέγχου του προϊόντος – Αιτιώδης συνάφεια – Ανάλυση περί καταλογισμού και περί μη καταλογισμού – Άλλοι γνωστοί παράγοντες – Ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ – Δικαιώματα άμυνας – Αρχή της χρηστής διοίκησης

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έβδομο πενταμελές τμήμα) της 19ης Μαρτίου 2025 ( *1 ) «Ντάμπινγκ – Εισαγωγή υπεραπορροφητικών πολυμερών καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας – Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) 2022/547 – Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ – Άρθρο 3, παράγραφοι 2, 3, 5, 6 και 7, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036 – Άρθρο 9, παράγραφος 4, του κανονισμού 2016/1036 – Προσδιορισμός της ζημίας – Εξέταση των επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ επί των τιμών των ομοειδών προϊόντων που πωλούνται στην αγορά της Ένωσης – Ανάλυση της υποτιμολόγησης – Εφαρμογή της μεθόδου που στηρίζεται στους αριθμούς ελέγχου του προϊόντος– Αιτιώδης συνάφεια – Ανάλυση περί καταλογισμού και περί μη καταλογισμού – Άλλοι γνωστοί παράγοντες – Ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ – Δικαιώματα άμυνας – Αρχή της χρηστής διοίκησης» Στην υπόθεση T‑356/22, LG Chem, Ltd., με έδρα τη Σεούλ (Νότια Κορέα), εκπροσωπούμενη από τους P. Vander Schueren, E. Gergondet και A. Nosowicz, δικηγόρους, προσφεύγουσα, κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκπροσωπούμενης από τους G. Luengo και J. Zieliński, καθής, υποστηριζόμενης από τις BASF Antwerpen NV, με έδρα την Αμβέρσα (Βέλγιο), και Nippon Shokubai Europe NV, με έδρα την Αμβέρσα, εκπροσωπούμενες από τους M.‑S. Dibling και J. Pauwelyn, δικηγόρους, και από την Evonik Superabsorber GmbH, με έδρα το Έσσεν (Γερμανία), εκπροσωπούμενη από τους T. Wessely, T. Oeyen, δικηγόρους, και A. Çelebi, solicitor, παρεμβαίνουσες, ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο πενταμελές τμήμα), συγκείμενο από τους K. Kowalik-Bańczyk, πρόεδρο, E. Buttigieg, G. Hesse, I. Δημητρακόπουλο (εισηγητή) και B. Ricziová, δικαστές, γραμματέας: M. Zwozdziak-Carbonne, διοικητική υπάλληλος, έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία, κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 11ης Απριλίου 2024, εκδίδει την ακόλουθη Απόφαση ( 1 ) 1 Με την προσφυγή που άσκησε βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, η προσφεύγουσα, LG Chem, Ltd., ζητεί την ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 2022/547 της Επιτροπής, της 5ης Απριλίου 2022, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υπεραπορροφητικών πολυμερών καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας (ΕΕ 2022, L 107, σ. 27, στο εξής: προσβαλλόμενος κανονισμός), κατά το μέρος που την αφορά. [παραλειπόμενα] II. Αιτήματα των διαδίκων 23 Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: – να ακυρώσει τον προσβαλλόμενο κανονισμό κατά το μέρος που την αφορά· – να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. 24 Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από τις BASF, NSE και Evonik, ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο: – να απορρίψει την προσφυγή ως αβάσιμη· – να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα. III. Σκεπτικό 25 Προς στήριξη της υπό κρίση προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους ακυρώσεως. Με τον πρώτο λόγο ακυρώσεως προβάλλεται, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, παρέβη το άρθρο 3, παράγραφος 3, του βασικού κανονισμού και προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας κατά την ανάλυση των επιπτώσεων των προερχόμενων από τη Δημοκρατία της Κορέας εισαγωγών επί των τιμών. Με τον δεύτερο λόγο προβάλλεται, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και παρέβη το άρθρο 3, παράγραφοι 2, 5, 6 και 7, του βασικού κανονισμού καθώς και την υποχρέωση αιτιολόγησης που υπέχει, διότι προέβη σε μεροληπτική ανάλυση της ζημίας που υφίστανται οι παραγωγοί της Ένωσης και απέδωσε την προβαλλόμενη ζημία κυρίως στις εισαγωγές από την Κορέα και όχι σε άλλους γνωστούς παράγοντες. Με τον τρίτο λόγο προβάλλεται, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, ενήργησε κατά παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 3, και του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού και προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας, διότι προσδιόρισε το περιθώριο ζημίας βάσει απλοποιημένου αριθμού ελέγχου προϊόντος (ΑΕΠ), παρέσχε ελλιπείς μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεις με τους υπολογισμούς του περιθωρίου ζημίας και δεν συνεκτίμησε άλλους γνωστούς παράγοντες πρόκλησης ζημίας κατά τον καθορισμό του περιθωρίου ζημίας. Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται, κατ’ ουσίαν, ότι η Επιτροπή διεξήγαγε την έρευνα κατά τρόπο που προσέβαλε τα δικαιώματα άμυνας της προσφεύγουσας καθώς και το δικαίωμα σε χρηστή διοίκηση. [παραλειπόμενα] Γ.   Επί του τρίτου λόγου ακυρώσεως, με τον οποίο προβάλλεται πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθώς και παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 3, και του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού, όπως επίσης και προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας, διότι καθορίστηκε το περιθώριο ζημίας βάσει απλουστευμένου ΑΕΠ, προσκομίστηκαν ελλιπείς μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περιλήψεις με τους υπολογισμούς του περιθωρίου ζημίας και δεν λήφθηκαν υπόψη άλλοι γνωστοί παράγοντες πρόκλησης ζημίας κατά τον καθορισμό του περιθωρίου ζημίας 266 Στο πλαίσιο του τρίτου λόγου ακυρώσεως, η προσφεύγουσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι το περιθώριο ζημίας που καθόρισε η Επιτροπή με τον προσβαλλόμενο κανονισμό δεν συνάδει με το άρθρο 3, παράγραφος 3, και το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού και ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικαιώματά της άμυνας. Η προσφεύγουσα αναπτύσσει δύο αιτιάσεις προς στήριξη του υπό εξέταση λόγου. [παραλειπόμενα] 268 Στο πλαίσιο της δεύτερης αιτίασης, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή όφειλε, βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού, να επιβάλει δασμό αντιντάμπινγκ μη υπερβαίνοντα το ύψος που είναι αναγκαίο για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων επιπτώσεων των επίμαχων εισαγωγών και ότι, επομένως, το ύψος του δασμού δεν έπρεπε να φθάσει έως του σημείου να εξουδετερώσει τις ζημιογόνες επιπτώσεις που προκλήθηκαν από άλλους παράγοντες, πλην των εισαγωγών αυτών. Η προσφεύγουσα φρονεί ότι απέδειξε, με το τρίτο σκέλος του δευτέρου λόγου ακυρώσεως, ότι υπήρχαν και άλλοι γνωστοί παράγοντες πρόκλησης ζημίας τους οποίους η Επιτροπή όφειλε να εξετάσει. Κατά την προσφεύγουσα, επειδή οι υπολογισμοί του περιθωρίου ζημίας στους οποίους προέβη η Επιτροπή δεν λαμβάνουν υπόψη αυτούς τους άλλους παράγοντες, είναι αδύνατο να διασφαλιστεί ότι το ύψος του επιβληθέντος δασμού αντιντάμπινγκ δεν εξουδετερώνει και τις ζημιογόνες επιπτώσεις που οφείλονται σε παράγοντες διαφορετικούς από τις εισαγωγές από τη Δημοκρατία της Κορέας. Η προσφεύγουσα προσθέτει ότι, στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, είχε εκτιμήσει προσεκτικά το ύψος της ζημίας που έπρεπε να αποδοθεί σε άλλους γνωστούς παράγοντες. Όσον αφορά το επιχείρημα της Επιτροπής ότι ο υπολογισμός της πώλησης σε τιμές χαμηλότερες των ενδεικτικών δεν λαμβάνει υπόψη, εξ ορισμού, τις οφειλόμενες σε άλλες ζημιογόνες αιτίες επιπτώσεις, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι το επιχείρημα αυτό έρχεται σε αντίθεση με την υποχρέωση να μην καταλογίζονται στις στοχευμένες εισαγωγές οι ζημιογόνες επιπτώσεις που οφείλονται σε άλλους παράγοντες και, περαιτέρω, είναι εσφαλμένο στο μέτρο που οι κορεατικές τιμές συμπιέζονται τόσο από τις επιπτώσεις των ιαπωνικών και τουρκικών εισαγωγών σε χαμηλές τιμές όσο και από την επιθετική στρατηγική της NSE σε σχέση με τις τιμές και τον τύπο υπολογισμού των τιμών [των υπεραπορροφητικών πολυμερών (στο εξής: SAP)], ενώ το κόστος του ενωσιακού κλάδου παραγωγής διογκώνεται από το υψηλό επενδυτικό κόστος. 269 Η Επιτροπή, υποστηριζόμενη από τις παρεμβαίνουσες, αντικρούει τα επιχειρήματα της προσφεύγουσας. Το εν λόγω θεσμικό όργανο υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι στο περιθώριο ζημίας, όπως υπολογίζεται στον προσβαλλόμενο κανονισμό, λαμβάνεται υπόψη μόνον η διαφορά μεταξύ των τιμών πώλησης της προσφεύγουσας και της υποθετικής τιμής-στόχου του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Εκτιμά ότι το περιθώριο ζημίας αποτελεί, επομένως, την έκφραση του δασμού που είναι αναγκαίος για την εξάλειψη της ζημίας που οφείλεται αποκλειστικώς στις εισαγωγές της προσφεύγουσας. 270 Κατ’ αρχάς, υπενθυμίζεται ότι το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού προβλέπει ότι «το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ δεν υπερβαίνει το περιθώριο ντάμπινγκ που έχει διαπιστωθεί, αλλά θα πρέπει να είναι κατώτερο του εν λόγω περιθωρίου, εφόσον ένας τέτοιος χαμηλότερος δασμός αρκεί για την εξάλειψη της ζημίας που υφίσταται ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής» και ότι, κατά συνέπεια, «το άρθρο 7 παράγραφοι 2α, 2β, 2γ και 2δ εφαρμόζεται αναλόγως». 271 Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) 2018/825 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2018 (ΕΕ 2018, L 143, σ. 1): «Όταν το περιθώριο ζημίας υπολογίζεται βάσει τιμής στόχου, ο στόχος κερδοφορίας που χρησιμοποιείται καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως το επίπεδο κερδοφορίας πριν από την αύξηση των εισαγωγών από τη χώρα για την οποία διεξάγεται έρευνα, το επίπεδο κερδοφορίας που απαιτείται για να καλυφθούν πλήρως δαπάνες και επενδύσεις, έρευνα και ανάπτυξη (Ε&Α) και καινοτομία, καθώς και το επίπεδο κερδοφορίας που αναμένεται υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού. Το εν λόγω περιθώριο κέρδους δεν είναι χαμηλότερο του 6 %.» 272 Επιπλέον, κατά το άρθρο 7, παράγραφος 2δ, του βασικού κανονισμού, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 2018/825: «Κατά τον καθορισμό της τιμής στόχου, συνυπολογίζεται δεόντως το πραγματικό κόστος παραγωγής για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, όπως προκύπτει από τις πολυμερείς περιβαλλοντικές συμφωνίες, και τα σχετικά πρωτόκολλα, στις οποίες η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος, ή από συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) που αναφέρονται στο παράρτημα Ια του παρόντος κανονισμού. Επιπλέον, λαμβάνονται υπόψη οι μελλοντικές δαπάνες που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 2γ του παρόντος άρθρου, οι οποίες απορρέουν από τις εν λόγω συμφωνίες και συμβάσεις, και τις οποίες θα υποστεί ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής κατά τη διάρκεια εφαρμογής του μέτρου σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2.» 273 Υπενθυμίζεται συναφώς ότι το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού θεσπίζει τον «κανόνα του χαμηλότερου δασμού», βάσει του οποίου το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ πρέπει να είναι χαμηλότερο του διαπιστωθέντος περιθωρίου ντάμπινγκ, αν αυτός ο χαμηλότερος δασμός αρκεί για την εξάλειψη της ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Σκοπός του κανόνα αυτού είναι να αποτραπεί το ενδεχόμενο ο επιβαλλόμενος δασμός αντιντάμπινγκ να υπερβαίνει το ύψος που είναι αναγκαίο για την εξάλειψη της ζημίας που προκαλείται στον εν λόγω κλάδο παραγωγής από τις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Ένας τέτοιος κανόνας δικαιολογείται από τη φύση και τον σκοπό των δασμών αντιντάμπινγκ, οι οποίοι δεν συνιστούν ούτε κυρώσεις ούτε αντισταθμιστικά μέτρα για την αποκατάσταση της προκληθείσας ζημίας, αλλά μέτρα άμυνας κατά του προκύπτοντος αθέμιτου ανταγωνισμού από εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Οι δασμοί αυτοί στοχεύουν απλώς να παρεμποδίσουν ή να καταστήσουν οικονομικώς ασύμφορες τις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και, επομένως, να άρουν την ανισορροπία στην εσωτερική αγορά την οποία προκαλούν οι συγκεκριμένες πρακτικές ντάμπινγκ (βλ. απόφαση της 8ης Ιουνίου 2023, Severstal και NLMK κατά Επιτροπής, C‑747/21 P και C‑748/21 P, EU:C:2023:459, σκέψεις 72 και 73 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). 274 Επιπλέον, μολονότι το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού δεν περιέχει καμία ένδειξη σχετικά με τον ακριβή υπολογισμό του δασμού αντιντάμπινγκ ούτε επιβάλλει στα θεσμικά όργανα συγκεκριμένη μεθοδολογία προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ δεν υπερβαίνει το ύψος που είναι αναγκαίο για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων επιπτώσεων των εισαγωγών του οικείου προϊόντος που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, υπενθυμίζεται εντούτοις ότι τα εν λόγω θεσμικά όργανα οφείλουν, στο πλαίσιο αυτό, να λαμβάνουν υπόψη τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν κατόπιν της ανάλυσης περί καταλογισμού και μη καταλογισμού που πραγματοποιήθηκε βάσει του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού αυτού (πρβλ. απόφαση της 27ης Μαρτίου 2019, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου, C‑236/17 P, EU:C:2019:258, σκέψεις 161 και 163). 275 Προκειμένου το ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται δυνάμει του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού να μην υπερβαίνει εκείνο που είναι αναγκαίο για την εξουδετέρωση των ζημιογόνων επιπτώσεων των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, απαιτείται να μη λαμβάνονται υπόψη οι ζημιογόνες επιπτώσεις που οφείλονται σε άλλους παράγοντες πλην των εισαγωγών αυτών. Με άλλα λόγια, για τον καθορισμό του ύψους αυτού, τα θεσμικά όργανα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξαν κατόπιν της έρευνας για τον προσδιορισμό της ύπαρξης ζημίας, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφοι 6 και 7, του κανονισμού αυτού. Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται, εξάλλου, από το γράμμα του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού, το οποίο αναφέρεται στο «ντάμπινγκ και [τη ζημία που προκαλείται εξ αυτού]». Επομένως, ο όρος «ζημία», ο οποίος χρησιμοποιείται στην ίδια παράγραφο, πρέπει ομοίως να νοηθεί ως αναφερόμενος στη ζημία που προκύπτει από το ντάμπινγκ, ήτοι στη ζημία που προκαλείται αποκλειστικώς από τις εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ (απόφαση της 27ης Μαρτίου 2019, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου, C‑236/17 P, EU:C:2019:258, σκέψεις 169 και 170· πρβλ. απόφαση της 3ης Δεκεμβρίου 2020, Changmao Biochemical Engineering κατά Distillerie Bonollo κ.λπ., C‑461/18 P, EU:C:2020:979, σκέψη 65). 276 Όσον αφορά το άρθρο 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού, επισημαίνεται ότι το άρθρο αυτό κωδικοποιεί σε μεγάλο βαθμό τη προσέγγιση που ακολουθείται στο πλαίσιο της λεγόμενης μεθόδου της «πώλησης σε χαμηλότερες τιμές» προκειμένου να προσδιοριστεί το αποκαλούμενο περιθώριο «ζημίας» (πρβλ. προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Ν. Αιμιλίου στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις Severstal και Novolipetsk Steel κατά Επιτροπής, C‑747/21 P και C‑748/21 P, EU:C:2023:20, σημεία 33 έως 35 και 57). 277 Σύμφωνα με την προαναφερθείσα μέθοδο, το περιθώριο ζημίας υπολογίζεται μέσω σύγκρισης της τιμής των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ με μια ενδεικτική τιμή πώλησης στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Η τελευταία αυτή τιμή αντιστοιχεί στην τιμή που θα μπορούσε ευλόγως να αναμένει ο εν λόγω κλάδος παραγωγής στην αγορά της Ένωσης χωρίς τις συγκεκριμένες εισαγωγές. Για τον καθορισμό μιας τέτοιας υποθετικής τιμής, προστίθεται ένα στοχευόμενο κέρδος στο κόστος παραγωγής στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. Το εν λόγω στοχευόμενο κέρδος αντιστοιχεί στο περιθώριο κέρδους το οποίο ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής θα μπορούσε ευλόγως να αναμένει υπό κανονικές συνθήκες αγοράς (απόφαση της 8ης Ιουνίου 2023, Severstal και NLMK κατά Επιτροπής, C‑747/21 P και C‑748/21 P, EU:C:2023:459, σκέψη 74). 278 Το Δικαστήριο έκρινε, κατ’ ουσίαν, ότι η χρήση της μεθόδου αυτής εμπίπτει στο περιθώριο εκτιμήσεως της Επιτροπής. Η χρήση μιας ενδεικτικής τιμής αντί της πραγματικής τιμής των πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής για τον καθορισμό του περιθωρίου ζημίας καθιστά δυνατό να ληφθεί υπόψη η πτωτική πίεση την οποία ασκούν οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ στις τιμές πώλησης του ενωσιακού κλάδου παραγωγής. Η συνεκτίμηση της πίεσης αυτής συμβάλλει στη ρεαλιστικότητα των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από τη χρήση της συγκεκριμένης μεθόδου (απόφαση της 8ης Ιουνίου 2023, Severstal και NLMK κατά Επιτροπής, C‑747/21 P και C‑748/21 P, EU:C:2023:459, σκέψη 77). 279 Τέλος, το άρθρο 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού έχει εφαρμογή στις διαδικασίες που κινήθηκαν από τις 8 Ιουνίου 2018, οπότε έχει εφαρμογή εν προκειμένω. 280 Στην υπό εξέταση υπόθεση, η Επιτροπή εφάρμοσε το άρθρο 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού και υπολόγισε το περιθώριο ζημίας με βάση μια τιμή‑στόχο. 281 Ειδικότερα, η Επιτροπή επισήμανε, στο τμήμα 5 του προσβαλλόμενου κανονισμού, ότι, λόγω του όγκου και των τιμών τους, οι εισαγωγές από τη Δημοκρατία της Κορέας προκαλούσαν σημαντική ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 6, του βασικού κανονισμού. Στο πλαίσιο της εκτίμησης κατά το άρθρο 3, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή, μολονότι αναγνώρισε ότι οι εισαγωγές από την Τουρκία και την Ιαπωνία αποτελούσαν παράγοντες οι οποίοι συνέβαλαν στη ζημία την οποία υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής, κατέληξε, κατ’ ουσίαν, στο συμπέρασμα ότι οι παράγοντες αυτοί δεν ήταν τόσο σημαντικοί ώστε να αμβλύνουν την αιτιώδη αυτή συνάφεια. 282 Στο τμήμα 7 του προσβαλλόμενου κανονισμού, η Επιτροπή εξέτασε αν δασμός χαμηλότερος από το περιθώριο ντάμπινγκ θα ήταν επαρκής για την εξάλειψη της ζημίας που προκαλούνταν στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής από τις εισαγωγές που αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού. Η Επιτροπή εκτίμησε, στην αιτιολογική σκέψη 378 του προσβαλλόμενου κανονισμού, ότι τούτο θα συνέβαινε αν ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ήταν σε θέση να καλύψει το κόστος παραγωγής του και να επιτύχει εύλογο κέρδος (με άλλα λόγια, «στόχο κερδοφορίας») με την πώληση σε τιμή‑στόχο κατά την έννοια του άρθρου 7, παράγραφοι 2γ και 2δ, του βασικού κανονισμού. 283 Στις αιτιολογικές σκέψεις 378 έως 380 και 383 και 384 του προσβαλλόμενου κανονισμού, η Επιτροπή εξήγησε τη μεθοδολογία της ως εξής: «(378) Η Επιτροπή καθόρισε καταρχάς το ύψος του δασμού που είναι αναγκαίο για την εξάλειψη της ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής. Σε αυτήν την περίπτωση, η ζημία θα εξαλειφόταν αν ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής ήταν σε θέση να καλύψει το κόστος παραγωγής του, συμπεριλαμβανομένων των δαπανών που προκύπτουν από πολυμερείς περιβαλλοντικές συμφωνίες και πρωτόκολλα αυτών, στις οποίες η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος, καθώς και των συμβάσεων της ΔΟΕ που παρατίθενται στο παράρτημα Iα του βασικού κανονισμού, και να επιτύχει εύλογο κέρδος (στο εξής: στόχος κερδοφορίας) με την πώληση σε τιμή στόχου κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφοι 2γ και 2δ του βασικού κανονισμού. (379) Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2γ του βασικού κανονισμού, για τον καθορισμό του στόχου κερδοφορίας, η Επιτροπή έλαβε υπόψη το επίπεδο κερδοφορίας πριν από την αύξηση των εισαγωγών από την οικεία χώρα και το επίπεδο κερδοφορίας που αναμένεται υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού. Το εν λόγω περιθώριο κέρδους δεν θα πρέπει να είναι κατώτερο του 6 %. (380) Η Επιτροπή καθόρισε ένα βασικό κέρδος που καλύπτει το πλήρες κόστος υπό κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού. Καθ’ όλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου, ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής υπέστη ζημίες. Δεδομένου ότι το ποσοστό αυτό ήταν χαμηλότερο από το ελάχιστο 6 % που απαιτείται από το άρθρο 7 παράγραφος 2γ του βασικού κανονισμού, το εν λόγω περιθώριο κέρδους αντικαταστάθηκε από 6 %. […] (383) Με βάση αυτά, η Επιτροπή υπολόγισε μια μη ζημιογόνο τιμή του ομοειδούς προϊόντος για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής εφαρμόζοντας περιθώριο στόχου κερδοφορίας της τάξης του 6 % στο κόστος παραγωγής των ενωσιακών παραγωγών του δείγματος κατά την περίοδο της έρευνας και προσθέτοντας, στη συνέχεια, τις προσαρμογές βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 2δ ανά τύπο προϊόντος. (384) Στη συνέχεια, η Επιτροπή καθόρισε το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας συγκρίνοντας τη μέση σταθμισμένη τιμή εισαγωγών των παραγωγών-εξαγωγέων της οικείας χώρας που συμμετείχαν στο δείγμα ανά τύπο προϊόντος, όπως καθορίστηκε για τους υπολογισμούς της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, με τη μέση σταθμισμένη μη ζημιογόνα τιμή του ομοειδούς προϊόντος που πωλούνταν από τους ενωσιακούς παραγωγούς του δείγματος στην ενωσιακή αγορά κατά την περίοδο της έρευνας. Τυχόν διαφορές που προέκυψαν από αυτήν τη σύγκριση εκφράστηκαν ως ποσοστό της μέσης σταθμισμένης αξίας CIF [κόστος, ασφάλιση, ναύλος] των εισαγωγών.» 284 Επομένως, το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας (οριστικό περιθώριο ζημίας) καθορίστηκε σε 34,4 % όσον αφορά την προσφεύγουσα (βλ. αιτιολογική σκέψη 385 του προσβαλλόμενου κανονισμού). 285 Τέλος, η Επιτροπή διευκρίνισε τα εξής: «(386) Μετά την κοινοποίηση των τελικών συμπερασμάτων, η [προσφεύγουσα] ισχυρίστηκε ότι ο προσδιορισμός του περιθωρίου ζημίας επηρεάζεται από το ίδιο σφάλμα από το οποίο επηρεάζονται οι υπολογισμοί της υποτιμολόγησης και ότι οι εκτιμήσεις της σχετικά με την υποτιμολόγηση ισχύουν τηρουμένων των αναλογιών. Επίσης, το περιθώριο ζημίας θα πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις των άλλων παραγόντων που προέβαλε η [προσφεύγουσα]. (387) Η Επιτροπή παρέπεμψε στα επιχειρήματά της στις αιτιολογικές σκέψεις 184 έως 188, καθώς και στα αντεπιχειρήματα επί των επιχειρημάτων της [προσφεύγουσας] σχετικά με τις επιπτώσεις των εισαγωγών από άλλες χώρες, τον μαθηματικό τύπο για την τιμή των SAP και τις επενδύσεις του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, τα οποία παρατέθηκαν στα αντίστοιχα τμήματα της ανάλυσης της αιτιώδους συνάφειας. Επομένως, οι εν λόγω ισχυρισμοί απορρίφθηκαν ομοίως όσον αφορά τον προσδιορισμό του περιθωρίου ζημίας.» [παραλειπόμενα] 288 Κατά δεύτερον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η μεθοδολογία που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στον προσβαλλόμενο κανονισμό δεν ήταν ικανή να διασφαλίσει ότι στο ύψος του επιβληθέντος δασμού αντιντάμπινγκ δεν θα λαμβάνονταν υπόψη οι ζημιογόνες επιπτώσεις που προκλήθηκαν από άλλους παράγοντες πλην των κορεατικών εισαγωγών, ήτοι, αφενός, τον μαθηματικό τύπο των SAP και τον αντίκτυπο των επενδύσεων που πραγματοποίησε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής και, αφετέρου, τις εισαγωγές από την Τουρκία και την Ιαπωνία. 289 Πρώτον, όσον αφορά τον μαθηματικό τύπο των SAP και τον αντίκτυπο των επενδύσεων που πραγματοποίησε ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής, από την εξέταση της πρώτης αιτίασης του τρίτου σκέλους του δευτέρου λόγου ακυρώσεως (βλ. σκέψεις 227 έως 232 ανωτέρω) προκύπτει ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι οι παράγοντες αυτοί συνέβαλαν στη ζημία που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής. Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν μπορεί να προσάπτει στην Επιτροπή ότι παρέλειψε να αποκλείσει τις προβαλλόμενες ζημιογόνες επιπτώσεις των συγκεκριμένων παραγόντων. 290 Δεύτερον, όσον αφορά τις εισαγωγές από την Τουρκία και την Ιαπωνία, παρατηρείται ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η μεθοδολογία που ακολούθησε η Επιτροπή δεν ήταν κατάλληλη για τον καθορισμό του προσήκοντος επιπέδου δασμού που θα μπορούσε να εξαλείψει τη ζημία που προκαλούνταν στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής από τις εισαγωγές που αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού. Συναφώς, υπογραμμίζεται ότι η Επιτροπή, μεριμνώντας ώστε το περιθώριο ζημίας να εκφράζει αποκλειστικώς τη διαφορά μεταξύ της σταθμισμένης μέσης τιμής εισαγωγής και μιας τιμής‑στόχου του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, υπολογιζόμενης σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού, διασφάλισε τον μη καταλογισμό της ζημίας που προκαλούνταν από άλλους παράγοντες στις εισαγωγές που αποτελούσαν αντικείμενο ντάμπινγκ. 291 Συγκεκριμένα, όπως επισημάνθηκε στις σκέψεις 276 έως 278 ανωτέρω, η λεγόμενη μέθοδος της «πώλησης σε χαμηλότερες τιμές», την οποία ακολούθησε η Επιτροπή κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού, στηρίζεται στη χρήση μιας υποθετικής τιμής‑στόχου του ενωσιακού κλάδου παραγωγής η οποία, σε αντίθεση με τις πραγματικές τιμές των πωλήσεων του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, δεν επηρεάζεται από τις επιπτώσεις τις οποίες επιφέρουν άλλοι ζημιογόνοι παράγοντες τους οποίους αναγνωρίζει η Επιτροπή. 292 Συναφώς, η προσφεύγουσα προβάλλει με τα δικόγραφά της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, παραπέμποντας στην απόφαση της 27ης Μαρτίου 2019, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου (C‑236/17 P, EU:C:2019:258), ότι η μέθοδος αυτή είναι αντίθετη με την εκτιθέμενη στη σκέψη 169 της ως άνω απόφασης υποχρέωση μη καταλογισμού στις στοχευμένες εισαγωγές των ζημιογόνων επιπτώσεων που οφείλονται σε άλλους παράγοντες. Ωστόσο, η προσφεύγουσα επικαλείται την απόφαση της 27ης Μαρτίου 2019, Canadian Solar Emea κ.λπ. κατά Συμβουλίου (C‑236/17 P, EU:C:2019:258), με μοναδικό σκοπό να καταδείξει την ύπαρξη τέτοιας υποχρέωσης, χωρίς ωστόσο να προβάλλει κατά τρόπο συγκεκριμένο και ακριβή ότι, με γνώμονα την απόφαση αυτή, εγείρονται αντιρρήσεις ως προς τη χρήση της προαναφερθείσας μεθόδου καθότι υφίστανται και άλλοι ζημιογόνοι παράγοντες. Εξάλλου, ουδόλως προκύπτει από την εν λόγω απόφαση ότι το Δικαστήριο επέκρινε τη χρήση της μεθόδου της «πώλησης σε χαμηλότερες τιμές», η οποία έχει πλέον κωδικοποιηθεί στο άρθρο 7, παράγραφος 2γ, του βασικού κανονισμού, για τον λόγο ότι η μέθοδος αυτή ενδέχεται να είναι αντίθετη προς τον κανόνα κατά τον οποίο στο ύψος του δασμού αντιντάμπινγκ δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ζημιογόνες επιπτώσεις που προκαλούνται από άλλους παράγοντες πλην των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. 293 Εξάλλου, παρατηρείται ότι, με το δικόγραφο της προσφυγής της, η προσφεύγουσα δεν αμφισβήτησε με συγκεκριμένο και ακριβή τρόπο τη μέση σταθμισμένη τιμή εισαγωγής την οποία χρησιμοποίησε η Επιτροπή για τον καθορισμό της υποτιμολόγησης. Αντιθέτως, με το υπόμνημα απαντήσεως, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται, για πρώτη φορά, ότι οι κορεατικές τιμές συμπιέζονται και αυτές από τις επιπτώσεις άλλων παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, από τις ιαπωνικές και τουρκικές εισαγωγές σε χαμηλές τιμές. Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο ισχυρισμός αυτός είναι απαράδεκτος, καθόσον προβάλλεται για πρώτη φορά με το υπόμνημα απαντήσεως. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός αυτός, ο οποίος εξάλλου ουδέποτε προβλήθηκε προς αμφισβήτηση της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών από την Κορέα και της ζημίας που υπέστη ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής, δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένες και εμπεριστατωμένες επεξηγήσεις στο υπόμνημα απαντήσεως ούτε τεκμηριώνεται με συγκεκριμένα αποδεικτικά στοιχεία όσον αφορά τον αντίκτυπο αυτών των άλλων παραγόντων επί των κορεατικών τιμών. 294 Κατόπιν των ανωτέρω σκέψεων, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πολλαπλή πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, σε παράβαση του άρθρου 3, παράγραφος 3, ή του άρθρου 9, παράγραφος 4, του βασικού κανονισμού εφαρμόζοντας τη μέθοδό της υπολογισμού του περιθωρίου ζημίας και του συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ ή σε προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας της προσφεύγουσας. 295 Κατά συνέπεια, ο τρίτος λόγος ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό του. [παραλειπόμενα] Ε. Συμπέρασμα 341 Κατόπιν των προηγουμένων σκέψεων, η προσφυγή πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της. [παραλειπόμενα] Για τους λόγους αυτούς, ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έβδομο πενταμελές τμήμα) αποφασίζει: 1) Απορρίπτει την προσφυγή. 2) Η LG Chem, Ltd. φέρει, πέραν των δικαστικών της εξόδων, τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η BASF Antwerpen NV, η Nippon Shokubai Europe NV και η Evonik Superabsorber GmbH. Kowalik-Bańczyk Buttigieg Hesse Δημητρακόπουλος Ricziová Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 19 Μαρτίου 2025. (υπογραφές) ( *1 ) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική. ( 1 ) Παρατίθενται μόνον οι σκέψεις της παρούσας απόφασης των οποίων η δημοσίευση κρίνεται σκόπιμη από το Γενικό Δικαστήριο.