Zum Inhalt springen

EU-Rechtsprechung · Gericht der Europäischen Union

ECLI:EU:F:2008:124

ECLI: ECLI:EU:F:2008:124Entscheidung vom: 08.10.2008

WYROK SĄDU DO SPRAW SŁUŻBY PUBLICZNEJ (trzecia izba) z dnia 8 października 2008 r. Sprawa F‑44/07 Florence Barbin przeciwko Parlamentowi Europejskiemu Służba publiczna – Urzędnicy – Awans – Postępowanie w sprawie przyznania punktów za osiągnięcia w Parlamencie Europejskim – Niezgodność z prawem wytycznych odnoszących się do tego postępowania – Porównanie osiągnięć Przedmiot: Skarga wniesiona na podstawie art. 236 WE i 152 EWEA, w której F. Barbin żąda stwierdzenia nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego z dnia 16 października 2006 r. w sprawie przyznania jej tylko jednego punktu za osiągnięcia w postępowaniu za 2005 r. Orzeczenie: Skarga zostaje oddalona. Każda ze stron pokrywa własne koszty. Streszczenie 1.      Urzędnicy – Awans – Porównanie osiągnięć (regulamin pracowniczy, art. 43, 45) 2.      Zarzut niezgodności z prawem – Zakres – Akty, na których niezgodność z prawem można się powołać (art. 241 WE) 1.      Porównania osiągnięć dla celów przyznania urzędnikowi punktów za osiągnięcia można dokonywać jedynie wewnątrz dyrekcji generalnej, w której jest zatrudniony, z uwagi na ograniczoną liczbę punktów za osiągnięcia dostępną w każdej dyrekcji generalnej oraz na fakt, iż wszyscy urzędnicy z danej dyrekcji lub jednostki organizacyjnej, którzy mają prawo ubiegać się o awans, współzawodniczą ze wszystkimi innymi urzędnikami ze swojej dyrekcji lub jednostki organizacyjnej o punkty za osiągnięcia, których pula jest ograniczona. Zadanie przyznania punktów za osiągnięcia przypada tej dyrekcji generalnej, w której urzędnik był zatrudniony najdłużej w danym roku odniesienia. (zob. pkt 44, 45) Odesłanie: Sąd Pierwszej Instancji: sprawa T‑289/04 Lantzoni przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 8 marca 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑39, II‑A‑2‑171, pkt 68, 69; sprawa T‑156/05 Lantzoni przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, 27 września 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑2‑189, II‑A‑2‑969, pkt 52, 53 2.      Zakres zarzutu niezgodności z prawem musi ograniczać się do tego, co jest niezbędne do rozstrzygnięcia sporu. Akt prawny o charakterze generalnym, któremu zarzuca się niezgodność z prawem, musi mieć zastosowanie, bezpośrednio lub pośrednio, w przypadku będącym przedmiotem skargi, a ponadto musi występować bezpośredni związek prawny między zaskarżoną decyzją indywidualną i danym aktem prawnym o charakterze generalnym. (zob. pkt 61) Odesłanie: Trybunał: sprawa 21/64 Macchiorlati Dalmas przeciwko Wysokiej Władzy, 31 marca 1965 r., Rec. s. 227, 245; sprawa 32/65 Włochy przeciwko Radzie i Komisji, 13 lipca 1966 r., Rec. s. 563, 594 Sąd Pierwszej Instancji: sprawy połączone T‑6/92 i T‑52/92 Reinarz przeciwko Komisji, 26 października 1993 r., Rec. s. II‑1047, pkt 57; sprawa T‑60/99 Townsend przeciwko Komisji, 3 lutego 2000 r., RecFP s. I‑A‑11, II‑45, pkt 53 Sąd do spraw Służby Publicznej: sprawa F‑19/05 Sanchez Ferriz przeciwko Komisji, 28 czerwca 2006 r., Zb.Orz.SP s. I‑A‑1‑41, II‑A‑1‑135, pkt 57

Amtliche Sprachfassungen

Diese Entscheidung liegt in folgenden Amtssprachen der Union vor — alle gleichermaßen verbindlich.

ČeštinaΕλληνικάEnglishEspañolFrançaisItalianoNederlandsPolskiPortuguêsRomână